Een metafoor

We leven en bèleven het denken in bewustzijn

Net zoals de zwaartekracht altijd van toepassing is, komen onze menselijke (en dus voor iedereen herkenbare) ervaringen ook tot stand door middel van een wetmatige werking;

Levensenergie zorgt ervoor dàt we leven, dat ons hart klopt en dat er bloed door onze aderen stroomt. Tegelijkertijd kunnen we ons bewust zijn van deze levensenergie en hebben we de mogelijkheid om via het denken betekenis te geven aan alles in en om ons heen.

Deze drie grondbeginselen (drieEENheidsprincipes) laten de opbouw van al onze gevoelde, herkenbare ervaringen zien en omschrijven daarmee hoe alle (voor waar aangenomen) gedachten, hier steeds weer aan ten grondslag liggen. 

Kortom; we zijn het leven in uitvoering (veerkrachtig, vrij en altijd al heel) en we hebben tegelijkertijd de mogelijkheid om te denken van niet. En die mogelijkheid is altijd een optie. Voor iedereen. 

Het besef van vrijheid en heelheid is echter ook altijd een mogelijkheid. Voor alles en iedereen. En dáár zit dan ook de ruimte om opnieuw te kijken.

De beschrijving is geen methode, stappenplan of een nieuw goed idee (ons brein heeft de neiging om van alles ‘iets’ te maken). Hij kan worden gezien als de uitleg van een wetmatigheid en is in de jaren ’70 verwoordt door Sydney Banks.

Richtingaanwijzer

Tegelijkertijd verwijst deze metafoor, als richtingaanwijzer, naar de diepere essentie erachter. Naar het besef van heelheid en dus de her-innering aan onze eigen wijsheid. 

Dit universele inzicht is in essentie woordloos en te voelen als iets wat we eigenlijk diep van binnen al weten. Het is dan ook dàt waar de vele oude tradities en zienswijzen, op vele verschillende manieren, woorden en uiting aan hebben gegeven. 

En dat is logisch. We ZIJN deze wijsheid namelijk al. Nu al. Niemand niet…